Έχουμε πάρει σβάρνα ότι secondάδικο βρίσκουμε μπροστά μας, για να "επικαιροποιήσει" το παιδί μου το στιλιστικό του γίγνεσθαι!
Καθόλου δεν μου αρέσει βέβαια αυτό, που με τραβολογάει αριστερά και δεξιά σε τέτοιου είδους μαγαζιά, αλλά σαν "παππούδι" από την άλλη, το βρίσκω γουστόζικο που μαθαίνω τις μόδες και τα trends της σημερινής εποχής!
Ποιος άλλος τρόπος θα υπήρχε άλλωστε....
Πήγαμε με τον ηλεκτρικό και αυτή τη φορά κατεβήκαμε στο σταθμό του Θησείου, γιατί φυσικά βόλευε περισσότερο. Είναι πιο κοντά από εκεί, παρά από τον σταθμό του Μοναστηρακίου. Βέβαια και από κει πας, αλλά θα χρειαστεί λίγο περπάτημα.
Βγαίνεις από τον σταθμό και περπατάς πολύ λίγο να φτάσεις στην Ερμού, γιατί είναι χαμηλά.
Το μαγαζί απ' έξω δεν μου κίνησε την περιέργεια, παρ' όλο που η πρόσοψή του είναι αρκετά μεγάλη.
Τα πρώτα που είδαμε ήταν ένα καλάθι με παλιές αθλητικές κάλτσες και ένα δεύτερο με καλτσούλες με τους Simpsons. Καλή φάση, αλλά η αποτύπωση πάνω στην κάλτσα δεν ήταν και τόσο καλλιτεχνική!
Συνεχίσαμε τη βόλτα μέσα στο μαγαζί, το οποίο για να λέμε και του στραβού το δίκιο είχε πολύ ωραία "εργοστασιακή" διακόσμηση! Δεν ξέρω από αυτά, αλλά ήταν σα να έμπαινες σε μια παλιά βιοτεχνία που είχε αναπαλαιωθεί. Τα ρούχα είναι σε δυο ορόφους. Κάτω είναι τα γυναικεία και λίγα παιδικά - υπάρχουν και μερικές αποκριάτικες στολές - και πάνω τα αντρικά, όπου μπορείς να βρεις μέχρι και δερμάτινα παντελόνια για μηχανόβιους, όπως επίσης και φόρμες εργασίας. Υπήρχαν αρκετά αθλητικά ρούχα, από τα οποία κάποια ήταν καινούρια με ετικέτα. Αυτή είναι μια αρκετά καλή συνθήκη σε τέτοιου είδους μαγαζιά, στην περίπτωση που δεν σε ενδιαφέρουν τα μεταχειρισμένα.
Υπάρχουν ζυγαριές σε διάφορα σημεία του καταστήματος και ταμπελίτσες που σε ενημερώνουν για το πως μπορείς να μάθεις την τιμή του κάθε ρούχου.
Η ποικιλία ήταν απεριόριστη, αφού εκτός από ρούχα είχε παπούτσια, ζώνες, τσάντες, κάποια ισοθερμικά φανελάκια στο κουτί τους, πολλά καπέλα, στρατιωτικές στολές και στρατιωτικά καπέλα και άλλα πολλά.
Το αρνητικό σε όλη αυτή τη φάση ήταν ότι τα καλύτερα μαρκέ ή πρωτότυπα ρούχα, ήταν σε αρκετά χρησιμοποιημένη κατάσταση...
Οι τιμές, όχι ιδιαιτέρως φθηνές, αφού υπάρχει η λέξη vintage στο μαγαζί, η οποία τονίζει με τέτοιο τρόπο την παλαιότητα και την σπανιότητα του εμπορεύματος, ώστε αυτό ακαριαία να θεωρείται πολύτιμο και άρα πιο ακριβό!
Ο περισσότερος αγοραστικός πληθυσμός που συναντήσαμε σε αυτόν τον χώρο ήταν τουρίστες, που αρέσκονται στα ψαξίματα και στις ανακαλύψεις του "κρυμμένου θησαυρού"!
Ευχάριστο highlight το μπαούλο με το κιλίμι από πάνω, που μπορείς να κάτσεις ενώ η παρέα σου "χάνεται" μέσα στη vintagιά!
Ήταν μια ενδιαφέρουσα επίσκεψη... που όμως δεν θα επαναληφθεί για ευκολονόητους λόγους!
Add comment
Comments