Κι άλλη μια φορά πήγαμε σε αυτόν τον χώρο, αλλά από την άλλη πλευρά, γιατί υπάρχει ένας μεγαλύτερος χώρος για παρκάρισμα και βολεύει κυρίως όταν πρόκειται για Σαββατοκύριακα με ζέστη, οπότε πηγαίνει και πολύς κόσμος.
Με το που ξεκινάς την διαδρομή συναντάς ένα πέτρινο άγαλμα, δύο ποδηλατών οι οποίοι είναι κολλημένοι ο ένας πάνω στον άλλον. Αγνώστου, για εμένα τουλάχιστον, καλλιτέχνη.
Φιλοτεχνήθηκε και τοποθετήθηκε στο πάρκο στο πλαίσιο του Συμποσίου Γλυπτικής που είχε διοργανώσει ο Δήμος Κερατσινίου - Δραπετσώνας.
Είναι σκαλισμένο σε έναν ενιαίο όγκο πέτρας και είναι φτιαγμένο βάσει της συμπαγούς, πληθωρικής τεχνοτροπίας. Είναι τοποθετημένο πάνω σε τσιμεντένια βάση σ' ένα από τα μονοπάτια του πάρκου και απεικονίζει δυο μορφές που κρατούν το τιμόνι από τα ποδήλατά τους ή κινούνται μαζί με αυτά.
Εμένα, μου μοιάζουν και λίγο για Κινέζοι!
Από την άλλη πλευρά λοιπόν μπορείς να πας από την πύλη Ε1 (Κράκαρη) ή από την βόρεια πλευρά κοντά στον Υδατόπυργο. Για να πω την αλήθεια, από την πύλη Ε1 πάντα μπερδεύομαι και βγαίνουμε αλλού, κάνουμε δέκα κύκλους και καταλήγουμε να επιστρέφουμε προς τον Πειραιά για να ξεκινήσουμε από την αρχή και να πάρουμε τον σωστό τον δρόμο. Εσείς πάλι, μπορεί να τα καταφέρετε καλύτερα από εμάς!
Σ' αυτήν την πλευρά είναι το μικρό θεατράκι όπου διοργανώνονται διάφορες συναυλίες, κυρίως την καλοκαιρινή προς φθινοπωρινή περίοδο και αν πας και κάτσεις εκεί, χωρίς απαραιτήτως να έχεις ξεκινήσει για το εκάστοτε θέαμα που μπορεί να προσφέρεται εκείνη τη στιγμή, θα ακούσεις και διάφορες μουσικές και θα περάσεις ωραία!
Υπάρχει και ο ποδηλατόδρομος που πιάνει και τα δύο άκρα όλου του πολυχώρου και φτάνει μέχρι εκεί, ο οποίος έχει μήκος περίπου στα 2,5 χιλιόμετρα. Τον "πηγαίνουν" βέβαια και πεζοί για ποδαρόδρομο.
Τον χώρο αυτόν επισκέπτονται καθημερινά εκτός από ποδηλάτες και άλλοι αθλητές, αφού έχει το πλεονέκτημα να είναι δίπλα στην θάλασσα. Το πλεονέκτημα αυτό όμως, μερικές φορές μπορεί να εξελιχθεί και σε μειονέκτημα, γιατί έρχονται διάφορες "μυρωδιές" από γκάζι μέχρι την απωθητική μυρωδιά της θάλασσας όπου αράζουν τα πλοία.
Είναι μια καλή βόλτα όταν έχει καλό καιρό, δίπλα στη θάλασσα, κοντά στον Πειραιά, με λίγο δροσερό αέρα τις καυτές καλοκαιρινές νύχτες του Αυγούστου και αρκετό κόσμο, ο οποίος όμως "χάνεται" μέσα στην απεραντοσύνη του χώρου.
Για πιο μοναχικές βραδιές διαλέξτε αυτές τις φθινοπωρινές που διανύουμε ως ρομαντικές αποδράσεις με το άλλο σας μισό, και καθίστε σ' ένα παγκάκι κάτω από την λάμψη του φεγγαριού, να μετράτε τ' αστέρια!
Add comment
Comments