Μόλις άκουσα ότι θα "ανέβαινε" αυτή η παράσταση, είχα βάλει σκοπό να πάω να την δω.
Έτσι όπως έκλεισε το 2025 όμως, μου ήταν αδύνατο να παρακολουθήσω οποιοδήποτε καλλιτεχνικό ή ψυχαγωγικού τουλάχιστον ενδιαφέροντος, θέαμα!
Η τύχη - και κάποιοι τρυφεροί άνθρωποι που σε σκέφτονται - και "χτυπούν" την πόρτα σου μετά από δυσάρεστα γεγονότα, με "έσπρωξαν" να πάω με το ζόρι σε αυτήν την παράσταση!
Ομολογώ να πω, ότι για την δική μου περίπτωση ήταν ό,τι πρέπει!
Φτάσαμε λίγο νωρίτερα, καθίσαμε αναπαυτικά στο κατάμεστο πολυτελές θέατρο "Παλλάς" και περιμέναμε με αγωνία να αρχίσει το έργο.
Αφού ολοκληρώθηκε, κατάλαβα γιατί το θέατρο ήταν γεμάτο!
Ήταν μια υπέροχη, συγκροτημένη και πολύ καλά συντονισμένη παράσταση, που στην εκτέλεσή της δεν περιείχε ούτε μια λάθος κίνηση, ούτε ένα λάθος φωνήεν. Η πρωταγωνίστρια του έργου - όντας σε ώριμη ηλικία πια - αφηγείται την ρομαντική της ιστορία και τον κακής κατάληξής έρωτά της με έναν πλούσιο, Έλληνα νέο της Αλεξάνδρειας! Εκείνη φτωχή! Έτσι όπως γίνεται σε τέτοιες περιπτώσεις για να αποκτήσει ενδιαφέρον το σενάριο και να ενταθεί το συναίσθημα του θεατή. Ο έρωτας οξύς - σαν έμφραγμα μυοκαρδίου - της χτύπησε ξαφνικά και τυχαία μια μέρα την πόρτα, εκείνη του άνοιξε και ενώ με τον ίδιο τρόπο "άνοιξε" και η καρδιά της σαν τριαντάφυλλο, η μοίρα και οι ταραχές εκείνης της εποχής στο συγκεκριμένο μέρος, "έκλεισαν" αυτή την ιστορία με τον πιο βίαιο και αποτρόπαιο τρόπο! Τον θάνατο!
Η μαγευτική μουσική της Ευανθίας Ρεμπούτσικα, καλύπτει τυχόν σεναριακά κενά αυτής της αφήγησης και το θέαμα που προσφέρεται στα μάτια του θεατή- φτιαγμένο από τα χεράκια του Φωκά Ευαγγελινού - σε παρασέρνει στην ατμόσφαιρα της εποχής και δεν σε αφήνει να καταλάβεις ότι κάτι μπορεί να μην έχει ολοκληρωθεί καλλιτεχνικά.
Οι νέοι ηθοποιοί που επιλέχθηκαν γι αυτό το έργο συμπληρώνουν με την φρεσκάδα τους την έλλειψη εμπειρίας που είναι εμφανής. Ο νέος πρωταγωνιστής - χλιαρός εδώ - και πιθανόν πολύ νέος για να εκφράσει έναν τέτοιον μεγάλο έρωτα! Η Άννα Μάσχα, που ερμηνεύει την μεσήλικη πια ηρωίδα του έργου, η καλύτερη σε απόδοση από όλο το καστ, ενώ η Ελένη Καρακάση με την αηδονίσια φωνή της και την υπερχειλίζουσα τσαχπινιά της, τραγουδάει το άσμα των τίτλων του θεατρικού και υποδύεται με μεγάλη ταύτιση την Γαλλίδα σχεδιάστρια μόδας, του in Οίκου Υψηλής Ραπτικής της περιοχής!
Μεγάλο καστ, πολυτελή ρούχα, σκηνικά που πάνε κι έρχονται, ένα τεράστιο ξαπλωμένο άγαλμα του Μέγα Αλέξανδρου - έτσι μου φάνηκε τουλάχιστον, δεν είμαι και σίγουρη - συνεχώς πάνω στη σκηνή να μετακινείται κι αυτό με περίτεχνο τρόπο, ώστε να μπορούν να διαμορφωθούν οι εκάστοτε χώροι και να δώσουν την εντύπωση της αλλαγής, είναι μερικά από τα πολλά που πρόκειται να δείτε σε αυτήν την παράσταση και να μην σας αφήσουν αδιάφορο! Το μόνο σίγουρο είναι ότι ακόμη και να μην σας πείσει το θέμα που εξιστορείται, θα νιώσετε ότι βρίσκεστε εκεί, στο λίκνο του πολιτισμού, στα μεγάλα σαλόνια και στα σκοτεινά δρομάκια της πόλης!
Σίγουρα θα πήγαινα να την ξαναδώ και ελπίζω να πάτε κι εσείς, για να περάσετε μια ωραία βραδιά πριν το έργο προλάβει να "κατέβει"! Τέτοιες δουλειές σε αποτρέπουν από την πεποίθηση ότι εδώ στην Ελλάδα γίνονται όλα με προχειρότητα.
Είναι μια αξιοπρόσεκτη παραγωγή, που αξίζει να επιβραβευτεί με την αποδοχή του κοινού!
Add comment
Comments