Χρόνια τώρα ήξερα ότι το Λαγονήσι δεν είναι ένα νησί με λαγούς!!!
Είναι μια παραθαλάσσια περιοχή της Αττικής, που θεωρείται από τις καλύτερες και κάποτε, αλλά ακόμα και σήμερα, καλοκαιρινό θέρετρο για τους πολύ πλούσιους του λεκανοπεδίου, οι οποίοι έφτιαχναν το εξοχικό τους εκεί για να κάνουν τα μπάνια τους την πιο ζεστή εποχή του χρόνου!
Από τότε, έχουν περάσει κάποιες δεκαετίες βέβαια που έχουν οικοδομηθεί και σπίτια που χρησιμοποιούνται ως μόνιμες κατοικίες, για όσους θεωρούν δικαίως, ότι το βιοτικό επίπεδο της ανθρώπινης ζωής γίνεται καλύτερο όταν "αναπνέει" μαζί με την φύση!
Αλήθεια είναι ότι αυτές οι κατοικίες έχουν χτιστεί - με φυσιολογικά μεταξύ τους περιθώρια - ώστε η ζωή των κατοίκων τους να συνεχίζει να είναι ιδιωτική και όχι δημόσια.
Εδώ στις πόλεις, τις ασφυκτικά γεμάτες από πληθυσμό, που είμαστε - κυριολεκτικά - ο ένας "ακουμπισμένος" πάνω στον άλλον, οτιδήποτε και να συμβεί εντός των τειχών του σπιτιού σου, μαθεύεται αυτόματα από όλη την πολυκατοικία και αισθάνεσαι ότι είσαι πρωταγωνιστής σε ελληνικό σήριαλ του '80!
Εκεί όμως, η φάση είναι διαφορετική... Οι κατοικίες αραιοβαλμένες, με αρκετή έκταση γύρω από αυτές, ώστε εάν θέλεις να φτιάξεις τον δικό σου κήπο, με δέντρα, με φυτά, με λάχανα και σέσκουλα ή ό,τι άλλο "τραβάει" η ψυχή σου, να μπορείς!
Μετά από την βροχή, βγαίνεις έξω σαν το σαλιγκάρι και μυρίζεις το βρεγμένο χώμα! Μπορείς να δεις την καθαρότητα του ουρανού, να ατενίσεις το πράσινο και να σκεφτείς ότι αυτό έχει αξία στη ζωή και όχι τα χρυσάφια και τα τριάντα αργύρια!
Δεν έφτασα περπατώντας μέχρι τη θάλασσα, εάν και είναι αρκετά κοντά, γύρω στο χιλιόμετρο που σημαίνει δέκα με δεκαπέντε λεπτά με τα πόδια. Βρήκα όμως, αυτό το καταπληκτικό και ηλιούλοστο χωράφι με ελιές, που στην άκρη του ήταν το μικρό σπίτι στο λιβάδι! Το φως του ήλιου - που "μπαινόβγαινε" κατά βούληση - ανάμεσα από τις σκιές των δέντρων, δημιουργούσε πολλές διαφορετικές αποχρώσεις του πράσινου, που "ζωγράφιζαν" το τοπίο σαν μια παλιά φωτογραφία που αλλάζει χρώματα!
Στα αρνητικά της περιοχής είναι ότι δεν υπάρχει η πληθώρα καταστημάτων, ακόμα και των σούπερ-μάρκετ, που αναγκαστικά αναπτύσσεται στις πόλεις. Όμως αυτό, δεν μειώνει σε τίποτα της αξία της περιοχής, γιατί σε αντιστάθμισμα όλων αυτών έχεις την γαλήνη, την φύση και τον καθαρό αέρα που προσφέρει η ζωή στο χωριό!
Δεν αναζήτησα καμία καφετέρια, κανέναν φούρνο και κανένα μαγαζί την ώρα που περπατούσα, γιατί χώθηκα σ' ένα άλλο χωράφι και μάζεψα μάραθο, που είναι διάσπαρτος σε όλες τις χωμάτινες επιφάνειες που υπάρχουν εκεί!!!
Αυτό μου αρκούσε!
Εάν τύχει ο δρόμος σας λοιπόν προς τα κει, θα είναι μια καλή ευκαιρία να γίνετε για λίγο οι μικροί εξερευνητές, να περπατήσετε την περιοχή, να μαζέψετε ακόμα και μανιτάρια, χόρτα ή κάποιου είδους μυρωδικό! Μπορείτε ακόμα να πάτε εκεί οικογενειακώς, μια μέρα με καλό καιρό, να κάνετε πικ-νικ πάνω στο χορτάρι, ώστε να καταλάβετε πώς θα έπρεπε να είναι μια ζωή, που θέλουμε να λέγεται ανθρώπινη!
Add comment
Comments