Μια βροχερή μέρα, σαν όλες τις υπόλοιπες που "υπάρχουν" τον τελευταίο καιρό αυτή την εποχή, πέρασα από εκείνο το σημείο, το οποίο ήταν από εκείνα που συνήθως δεν έδινα καμία σημασία και είχε ξεφύγει της εξονυχιστικής παρατηρήσεώς μου!
Ούτε που ήξερα πως έλεγαν αυτή την πλατεία. Τόσα χρόνια την έβλεπα αλλά είχα "μαύρα μεσάνυχτα"!
Είναι η πλατεία Ελευθερίου Βενιζέλου, στον Πειραιά.
Αγαπημένο μέρος ο Πειραιάς, πιο πολύ από την Αθήνα, ίσως γιατί ήταν το πιο κοντινό κέντρο στη Νίκαια - εκεί που μέναμε - και ήταν πιο εύκολο να πάμε εκεί για μεγαλύτερη ποικιλία εμπορικών καταστημάτων.
Αλλά και για βόλτες!
Κάθε φορά που αντικρίζω την πόλη δίπλα στη θάλασσα, είναι σα να βλέπω τον εαυτό μου και την οικογένειά μου!
Αυτή η πλατεία είναι απέναντι από το Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά, το πιο γνωστό σημείο της πόλης και σημείο αναφοράς για τις συναντήσεις των ανθρώπων!
Είναι η πλατεία με τον σταθμό του μετρό Δημοτικό Θέατρο. Βρίσκεται ενδιάμεσα του Δημοτικού Θεάτρου και της Μητροπολιτικής Εκκλησίας των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Τα αποκαλυπτήρια του ανδριάντα του Ελευθερίου Βενιζέλου, έγιναν το 1978. Ο ανδριάντας είναι έργο του γλύπτη Ι. Κανακάκη - ο οποίος ήταν κι αυτός Κρητικός - και δωρεά του Ιωάννη Μελετόπουλου. Το Δημοτικό Συμβούλιο Πειραιά είχε αποφασίσει να φτιάξει αυτόν τον ανδριάντα. Αλλά από τη στιγμή που πάρθηκε η απόφαση για να στηθεί το μνημείο - τον Οκτώβριο του 1973 - πέρασαν πέντε χρόνια κι αυτό δεν έλεγε να γίνει! Από τότε να φανταστείς, γίνονταν αυτές οι ωραίες καθυστερήσεις! Ο Μελετόπουλος ήταν τότε δημότης Πειραιά και ανέλαβε το κόστος.
Την ημέρα της παρουσίασης του γλυπτού, ο Δήμος ανακοίνωσε δύο ετήσιες γιορτές εκ των οποίων η μία ήταν τα "Ελευθέρια", προς τιμήν του Βενιζέλου. Σ' αυτές τις γιορτές θα οργανώνονταν θεατρικές παραστάσεις, αθλητικές εκδηλώσεις και διάφορες εκθέσεις έργων.
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος με τη σειρά του, ήταν κι εκείνος δημότης Πειραιά από το 1912, από τότε δηλαδή που αποφάσισε να εγκαταλείψει την Κρήτη για πάντα.
Το έργο έχει ύψος 2,95μ. και μαζί με το βάθρο του φτάνει στα 5,45μ. Χαραγμένο πάνω στο βάθρο είναι το σημείωμα που έγραψε ο Βενιζέλος στις 5 Σεπτεμβρίου του 1910, όταν έφυγε από την Κρήτη για να έρθει στην Αθήνα. Το σημείωμα είναι σύμφωνα με τον γραφικό χαρακτήρα του Βενιζέλου και γράφει:
ΑΙΕΝ ΑΡΙΣΤΕΥΕΙΝ,
Χαλέπα, 5 Σεπτεμβρίου 1910,
Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος
Που σημαίνει «πάντα να αριστεύεις», να προσπαθείς συνεχώς να είσαι ο καλύτερος, να διακρίνεσαι και να υπερέχεις!
Δεν ξέρω αν μπορεί να το κάνει αυτό ο άνθρωπος, αλλά μια προσπάθεια δεν βλάπτει!
Τα αποκαλυπτήρια έγιναν από τον Υπουργό Ναυτιλίας Εμμανουήλ Κεφαλλογιάννη. Πριν από τον ανδριάντα υπήρχε η προτομή του ιατροφιλόσοφου Θεόδωρου Αφεντούλη.
Η πλατεία αυτή είναι στο κέντρο του Πειραιά, με πολύ ωραίο κήπο ολόγυρα και αρκετά παγκάκια να κάτσει κανείς μια ωραία μέρα, να ησυχάσει λίγο από τις ευθύνες της ημέρας και να αφεθεί στον ήχο των νερών που αναβλύζουν από τα σιντριβάνια.
Είναι μια όαση μέσα στο φασαριόζικο κέντρο της πόλης, που προς στιγμήν αυταπατάσαι και νομίζεις ότι βρίσκεσαι κάπου αλλού...
Add comment
Comments