Το είδα κι εγώ στο διαδίκτυο. Για να είμαι ειλικρινής ούτε ήξερα το δρομάκι μέσα στα "στενάκια" της Αθήνας, ούτε είχε τύχει να περάσω από εκεί τον καιρό που δούλευα στο κέντρο. Ατυχές περιστατικό, σημαντική παράλειψη!
Εξωτερικά, σου αφήνει την αίσθηση ότι έχει φτιαχτεί τη δεκαετία του '60 και δεν έχει "πειραχτεί" στην εμφάνισή του τίποτα μέχρι και σήμερα.
Όποιος δεν ξέρει αυτόν τον φούρνο, νομίζει ότι είναι άλλο ένα συνοικιακό τυροπιτάδικο ανάμεσα στα πολλά, που βρίσκονται στην πρωτεύουσα της χώρας.
Αλλά, δεν είναι!
Είναι ένας λιτός κι απέριττος φούρνος, που φτιάχνει παραδοσιακά γλυκά κι άλλα αρτοσκευάσματα από την Μικρασία, την Αρμενία και την Πόλη.
Την Κωνσταντινούπολη μας!
Αφού οι ρίζες μου είναι Μικρασιάτικες, έτρεξα! Δεν μπορούσα να μην πάω! Και πήγα λίγο πριν το Πάσχα, να πάρω τα κρουασανάκια μου - που ονομάζονται κίφελ - τα τσουρέκια μου και ό,τι άλλο θα έβλεπα και θα μου άρεσε.
Τα κρουσανάκια τα έφτιαχνε κι η μανούλα μου σε αυτό περίπου το σχήμα, αλλά τότε δεν ήξερε ότι ονομάζονται κίφελ. Έβαζε κι εκείνη μέσα κακάο και καρύδι και ήταν πιο νόστιμα, με αυτόν τον τρόπο! Τα ισλί τα κάνω τώρα κι εγώ, απ' ότι μου είπαν με μεγάλη επιτυχία, οπότε δεν αγόρασα από εκεί, αλλά μου έδωσαν και δοκίμασα και ήταν κι αυτό καλό!
Αλλά το Αρμένικο τσουρέκι, "έσπασε" τα κοντέρ! Αφράτο και πολύ νόστιμο, με βούτυρο μου είπαν ότι το φτιάχνουν, με γεύση μπατόν σαλέ αλλά στο αφράτο του. Το σερβίρουν οι Αρμένηδες λέει, στο Πασχαλιάτικο τραπέζι, το κόβουν σε φετούλες, το συνοδεύουν με τυρί και είναι ο τέλειος μεζές "παρέα" με τσίπουρα, ρακές και τα σχετικά πριν το μεγάλο φαγοπότι. Ελπίζω μόνο να το φτιάχνουν και μετά το Πάσχα, γιατί θέλω να πάρω κι άλλο.
Φτιάχνουν και τσατάλια που είναι κάτι κουλούρια σε σχήμα σαν το Αρμένικο τσουρέκι, αλλά από αυτά θα αγοράσω την επόμενη φορά.
Πήρα κι ένα κουλούρι Θεσσαλονίκης, που το φτιάχνουν με κανέλα και σταφίδα μέσα, χωρίς ζάχαρη και η γλυκάδα του έρχεται μόνο από τη σταφίδα. Εξαιρετικό κι αυτό!
Αγόρασα και μια νηστίσιμη σπανακόπιτα και κολοκυθόπιτα γλυκιά, με κολοκύθα. Η νοστιμιά τους, απερίγραπτη!
Κάνουν καλή δουλειά, δεν μπορώ να πω, έμεινα κατευχαριστημένη!
Γελούσανε τα μουστάκια μου κι από την περιποίηση εκείνη την ώρα στο μαγαζί και από το αποτέλεσμα, αφού τα έφαγα!
Άλλος λαός, αυτοί οι άνθρωποι!
Μπερεκετλήδες και κιμπάρηδες!
Ταμάμ?
Ταμάμ!
Add comment
Comments