Ούτε που θέλω να πω τίποτα γι' αυτό το event!
Ούτε που θέλω να μιλήσω! Το απόλυτο χάος, η απόλυτη ανακατωσούρα, η απόλυτη σαβούρα, το απόλυτο τίποτα επί πληρωμή!
Κατ' αρχάς, για να μπεις μέσα πληρώνεις εισιτήριο.
Πού ακούστηκε αυτό?
Δεν φτάνει που θα δώσεις χρήματα για να ψωνίσεις, δίνεις και χρήματα στην είσοδο λες και πρόκειται να παρακολουθήσεις κάποιο θέαμα, μια ταινία, έναν κινηματογράφο, μια συναυλία, ένα κάτι, βρε αδερφέ!
Αλλά.... ας όψεται! Έχω γίνει έρμαιο των εφήβων, γενικότερα και ειδικότερα!
Με παρέσυρε το ρέμα, μάνα μου δεν είναι ψέμα!
Το γενικότερο πρόβλημά μου είναι ότι δεν μπορώ να πω όχι! Πόσο μάλλον στο μικρό μου μπουμπούκι!
Μου είπε να πάμε εκεί και πήγαμε! Κάθε του επιθυμία, διαταγή μου! Αν και είχαμε γυρίσει όλα τα thriftάδικα των Αθηνών και των περιχώρων, χωρίς να βρίσκω τον ακριβή λόγο, αφού ακόμα δεν έχουμε έρθει στο σημείο - ο Θεός να μας βοηθήσει, βέβαια - να ζούμε κάτω από γέφυρες. Μου είπε το παιδί: "Μανούλα μου, σήμερα πάνε εκεί οι νέοι για να βρουν το στυλ τους! Τί να κάνω κι εγώ, συμφώνησα!
Πήγαμε να βρούμε το στυλ μας, το λοιπόν! Τί το θέλαμε?
Ο χώρος διαμπερής και μεγάλος, μπρος και πίσω ανοιχτός. Κλεισμένος μόνο από τον ουρανό, με σιδηροκατασκευή φαντάζομαι, για να αποφευχθεί το "μούλιασμα" σε περίπτωση βροχής! Πέντε ευρώ το άτομο η είσοδος, σου κόβουν χαρτάκι έξω από τον χώρο.
Μπήκαμε μέσα και μας πήρανε οι μυρωδιές των μπαουλιασμένων ρούχων που έχουν καιρό να βγουν στον φρέσκο αέρα. Ήταν τόσο έντονη η μυρωδιά που μου 'ρθε σκοτοδίνη. Το τί τσίτι είδαμε, τί κουρελομανία, τί κραυγαλέα φτηνοπράγματα είχε, που όμως τα πουλούσαν χρυσάφι λες και αγόραζες τον θησαυρό του Σολομώντα, δε λέγεται!
Οι διάδρομοι στενοί, με αποτέλεσμα να σκουντιέσαι με τους υπόλοιπους ανυποψίαστους πελάτες και να μην μπορείς να δεις με την ησυχία σου τίποτα, τελικά! Το ανήλικο έπαθε τσότσο! Εγώ προσπαθούσα να το "περάσω" σαν φυσιολογικό μπας και κάνουμε την Κυριακάτικη βόλτα μας πιο ευχάριστη. Του κάκου!!!
Πέρασε ώρα πολύ, ώσπου να συνέρθουμε! Να πω την αλήθεια, θέλαμε να γυρίσουμε την πλάτη μας και να φύγουμε από την αρχή. Για να μην μας "χαλάσει" όμως η διάθεση και για να πούμε ότι κάτι κάναμε εκείνη τη μέρα, κάτσαμε και "τον ήπιαμε"!
Γυρίσαμε αριστερά, γυρίσαμε δεξιά, "φέραμε" εκατό σβούρες γύρω-γύρω από τα ίδια σημεία, κάτι ενδιαφέρον και σε καλή κατάσταση δεν βρήκαμε. Και οι τιμές ... τιμάρες!!!
Τα περισσότερα κυμαίνονταν στις οικονομικότατες αξίες της τάξεως των 20 - 30 ευρώ. Φτήνια, δηλαδή!
Η κατάσταση των ρούχων και των άλλων αντικειμένων, οικτρή! Νόμιζες ότι τα είχαν μαζέψει κάτω από τον οδοστρωτήρα, που πέρασε πριν λίγα λεπτά από πάνω τους! Φοβόσουνα και να τα ακουμπήσεις! Η ποιότητα ανύπαρκτη και τα σχέδια τουλάχιστον για τα πανηγύρια!
Αφού είδα μερικούς τύπους καλοβαλμένους και πρωτότυπα ντυμένους, κατάλαβα τελικά ότι αυτή η εκδήλωση δεν είναι για τον κανονικό κόσμο. Αφορά στυλίστες, ενδυματολόγους, ειδικούς της μόδας που αναζητούν διακαώς κάτι "εξαφανισμένα" κομμάτια του παρελθόντος, που δεν μπορείς πια να βρεις στις βιτρίνες των καταστημάτων!
Δεν ξέρω αν θα βρίσκανε ακόμα κι αυτοί - που "κόβει" το μάτι τους - τίποτα αξίας εκεί μέσα!
Το καλύτερο ενσταντανέ που είδα πάντως, ήταν ένας πάγκος με δύο αρκετά ώριμες κυρίες - που εκείνη την ώρα τις "πιάσαμε" πάνω στο μεσημεριανό - να εκθέτουν τον θησαυρό του μακαρίτη (διάφορα μικροαντικείμενα), από το σπίτι κάποιου Χριστιανού, Μουσουλμάνου, Ινδουιστή (που να ξέρω τώρα), που δεν είναι πια μαζί μας!
Άκυρο περιστατικό κρίθηκε αυτή η εκδήλωση, από όλη αυτή την μικρή παρέα και άμεσα ένιωσα για μια στιγμή ότι το χάσμα γενεών, μπορεί κατά κάποιον τρόπο να γεφυρωθεί!
Το event πραγματοποιήθηκε αρχές Απριλίου. Παρ' ολ' αυτά, είχα "τραβήξει" το βίντεο και είπα να σας το παραθέσω κι αυτό!
Την επόμενη φορά που θα ξαναγίνει, προσπαθήστε να μην πάτε ....
Θα την "πατήσετε"!
Add comment
Comments